Portal psychologiczny: Instytut Psychologii Zdrowia

Życie w samotności związane z wysokim poziomem śmiertelności i chorobami układu krążenia

Według badania opublikowanego przez JAMA Network w „Archives of Internal Medicine”, przeprowadzonego na pacjentach ambulatoryjnych,  ponad 60-letnich, którzy są zagrożeni chorobą wieńcową lub chorują na nią, życie w samotności jest związane ogólnie ze zwiększonym ryzykiem śmierci, a także śmiercią w wyniku chorób układu krążenia.

Z dotychczasowych badań wiadomo, że izolacja społeczna może rodzić złe skutki dla zdrowia;  badanie negatywnych konsekwencji życia w pojedynkę jest istotne, gdyż 1 na 7 Amerykanów żyje samotnie. Epidemiologiczne dowody pokazują, że izolacja społeczna może zwiększyć mediowany przez neurohormony stres emocjonalny a także wpłynąć na wzorzec zachowań zdrowotnych, co może skutkować chorobą układu krążenia. Badanie bazowało na obserwacji, że u osób starszych samotność pogarsza jakość życia oraz jest źródłem stresu.

Carla M. Perissinotto z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco i jej współpracownicy badali związek między samotnością a ryzykiem pogorszenia funkcjonowania i śmierci u osób starszych w badaniu przeprowadzonym na 1604 osobach. Uczestnicy (średnia wieku 71 lat) byli pytani, czy czują się pozostawieni na boku, izolowani i czy brak im towarzystwa. Spośród wszystkich uczestników 43,2% odczuwało samotność; badany był uznawany za samotnego, jeśli zaobserwował u siebie pojawienie się przynajmniej  jednego ze wskaźników.

Samotność wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmierci na przestrzeni 6-letniego okresu badawczego (22,8% vs 14,2%). Samotność wiąże się również z pogorszeniem funkcjonowania, w co wlicza się ograniczenie codziennych czynności (24,8% vs 12,5%), pojawienie się trudności z ruchami kończyn górnych (41,5% vs 28,3%) oraz trudności z wchodzeniem po schodach (40,8% vs 27,9%).

Jacob A. Udell, pracujący w Harvard Medical School w Bostonie, i jego współpracownicy sprawdzali, czy życie w samotności jest związane z wyższą śmiertelnością i ryzykiem chorób układu krążenia w Global Reduction Atherothrombosis for Continued Health (REACH) Registry. Spośród 44573 uczestników REACH, 8594 (19%) żyło samotnie.

Zgodnie z wynikami badania, życie samotne okazało się być związane z wyższą śmiertelnością na przestrzeni 4-letniego okresu badawczego (14,1% i  11.1%), w tym ze śmiercią wskutek choroby układu krążenia (8,6% i 6,8%).

Patrząc pod kątem wieku, życie w samotności jest związane z wyższym ryzykiem śmierci u pacjentów mających od 45 do 65 lat, w porównaniu z pacjentami, którzy nie mieszkają samotnie (kolejno 7,7% i 5,7%), a także u pacjentów mających od 66 do 80 lat (13,2% i 12,3%). Jednakże, u pacjentów mających więcej niż 80 lat, życie w samotności nie było związane z wyższym ryzykiem śmiertelności w porównaniu z tymi, którzy żyli z kimś (24,6% i 28,4%).

„Samotność jest powszechną przyczyną cierpienia u starszych osób. Jest ona również czynnikiem ryzyka dla zdrowia, pogarszającym funkcjonowanie w wielu aspektach i przyspieszającym śmierć” – komentują autorzy. Ich zdaniem , to badanie może mieć istotne konsekwencje dla zdrowia publicznego. Ludzie u progu starości, żyjący samotnie, mogą gorzej przechodzić choroby aniżeli ludzie w najwyższych grupach wiekowych; obserwacja ta powinna zostać potwierdzona w dalszych badaniach”.

„Science Daily”, 18 czerwca 2012

logo-z-napisem-białe