Portal psychologiczny: Instytut Psychologii Zdrowia

Carl Gustav Jung (1875-1961)

jung1 Carl Gustav Jung przyszedł na świat 26 lipca 185 roku w Kesswil w Szwajcarii. Idąc w ślady swojego dziadka i imiennika, Carla Gustava seniora, ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Bazylei. W 1900 podjął pracę jako asystent w Klinice Psychiatrycznej w Zurychu. Dwa lata później obronił doktorat a w 1905 habilitację. Został dyrektorem Kliniki. Prowadzi tam między innymi badania eksperymentalne w zakresie skojarzeń. W 1909 roku zrezygnował z pracy w klinice – rozpoczął praktykę prywatną, którą prowadził przez całe życie.

W 1907 roku po raz pierwszy spotkał się z Zygmuntem Freudem.

Spotkanie to rozpoczęło kilkuletni okres owocnej współpracy. W 1910 roku Jung został przewodniczącym Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Drogi Junga i Freuda rozeszły się w 1913 roku. Jung opublikował wtedy książkę „Symbole przemiany. Analiza preludium do schizofrenii”, w której między innymi przedstawił swoją koncepcję libido. W 1921 roku opublikował pracę „Typy psychologiczne”. Kolejne lata poświęcił w dużej mierze na badania antropologiczne – analizując symbolikę odbywał wyprawy badawcze do Afryki, Azji i Ameryki. Badał wierzenia, mity, symbole. Efektem badań stało się wiele publikacji z zakresu antropologii kultury, religii, filozofii.jung_maczeta

Przez całe życie prowadził ożywioną działalność popularyzatorską i dydaktyczną – podróżował z odczytami, prowadził seminaria i wykłady. Jednocześnie prowadził praktykę kliniczną. Zmarł w Zurychu 6 czerwca 1961 roku.

Podstawowe założenia

Jedną z bezpośrednich przyczyn rozejścia się dróg Freuda i Junga było kwestionowanie przez tego ostatniego absolutyzowanego przez Freuda czynnika seksualnego kształtującego naszą osobowość i zachowania. Według Junga energia seksualna stanowi tylko jeden z elementów libido rozumianej przez niego jako energia życiowa.

Nie kwestionował natomiast Jung pojęcia nieświadomości – co więcej dodał pojęcie nieświadomości kolektywnej wspólnej wszystkim ludziom. Zbiorowa nieświadomość jest swoistym rezerwuarem skumulowanych doświadczeń wielu pokoleń. Treść nieświadomości zbiorowej daje nam wgląd w świat myśli, pragnień, wyobrażeń naszych przodków. Elementem nieświadomości są „archetypu” – obrazy, symbole. Kopalnią archetypów są baśnie, mity. Jung zwrócił uwagę, że te same motywy powtarzają się w różnych kulturach. Przykładem takiego archetypu jest Stary Mędrzec uosabiający mądrość i doświadczenie życiowe. Inny przykład to Wielka Matka – dawczyni życia, karmicielka ale też mścicielka.

W zakresie struktury osobowości wskazał Jung na istnienie Ja prywatnego oraz tzw persony – maski prezentowanej przez nas innym ludziom. Persona jest przejawem adaptacji ego do środowiska społecznego, jest konieczna do życia w społeczeństwie. Gdy staje się zbyt silna pojawić się mogą pytania o własną tożsamość, zwątpienie w to kim się jest. Innym aspektem osobowości jest zdaniem Junga współistnienie pierwiastków męskich i żeńskich w obrębie osobowości. Anima stanowi żeński aspekt osobowości mężczyzn, podczas gdy animus to męski pierwiastek w kobietach. Odrzucenie przez mężczyzn własnej animy powoduje niedostępność emocjonalną, niewrażliwość na uczucia. Kobieta ignorując swój męski aspekt może stawać się nadmiernie zależna, uciekać w zaangażowanie w macierzyństwo.jung

W koncepcjach Junga bardzo ważne jest pojęcie ekstra i introwersji. Introwersja oznacza zwrócenie się ku sobie, ku swojemu wnętrzu. Osoba taka staje się niepewna, refleksyjna i ostrożna. Ekstrawertyk kieruje się w większym stopniu na zewnątrz, ku światowi. Warto zwrócić uwagę, że w koncepcji Junga kategorie te stanowią bieguny jednego wymiaru – obie tendencje stanowią części osobowości, które odnajdują jedność w Jaźni. Integrowanie sprzecznych tendencji, poszukiwanie pełni stanowi dla Junga proces trwający przez całe życie

logo-z-napisem-białe